Nog geen grote grazers in het Hollandse Hout

18 jan 2010 | Simon van Erk

Een meerderheid in de gemeenteraad steunde op 12 januari het amendement dat door de VVD samen met het CDA werd opgesteld en mede ingediend werd door Leefbaar Lelystad, Groen Links, de Stadspartij en uiteindelijk ook gesteund werd door de Inwonerspartij.

Door dit amendement sprak de raad zich uit tegen het voorstel van het college om Staatsbosbeheer ruimte te geven om heckrunderen, konikpaarden en edelherten in het bosgebied toe te laten. Het amendement geeft aan dat er een gemeentelijke visie nodig is om helder zicht te krijgen op het belang van het Hollandse Hout als recreatiegebied voor de bewoners van Lelystad. Voorkomen moet worden dat een groot gedeelte van het bos onbruikbaar en mogelijk onveilig wordt voor recreanten.
Bestaande recreatiebedrijven dienen geen nadelige effecten van de aanwezigheid van grote grazers te ondervinden.

In de raadsvergadering zei ik daarover o.a. het volgende:

Als we kijken naar de belangen, dan gaat het er aan de kant van de gemeente om dat het Hollandse Hout bos een belangrijke recreatieve functie vervult voor de stad en voor haar bewoners. Die functie wordt in de toekomst steeds belangrijker door de groei van de stad en is in het bijzonder van belang voor de aanliggende (woon)gebieden Lelystad Haven, de Hollandse Hout en Warande.
Het belang voor de stad is dan ook dat het gebied in de toekomst kan worden benut voor recreatieve doeleinden. De gemeente heeft dus een langetermijnbelang.

De belangen van Staatsbosbeheer zijn duidelijk. Meer ruimte voor haar hobby's. Dat het hobby's zijn wordt duidelijk door de toestand van de Oostvaardersplassen. In het droge deel van de Oostvaardersplassen heeft Staatsbosbeheer duidelijk gemaakt wat er van het beheer door Staatsbosbeheer kan worden verwacht.

Wij vragen ons af welk zinnig mens er op zit te wachten om een aantal grote grazers een gebied te laten kaalvreten en vervolgens in dat gebied te laten verhongeren om de omvang van de populatie te beperken.
SBB houdt er in de Oostvaardersplassen een dergelijk volkomen zinloos beheerregime op na.

Iedereen die wel eens met de trein reist, is er getuige van. Dit deel van de Oostvaardersplassen is een dorre droge kaal gevreten vlakte, met wat afgestorven bomen. Een troosteloos toendralandschap.
Afgestorven en kaal doordat Staatsbosbeheer de hoeveelheid grote grazers net zo lang laat groeien totdat ze in de winter vanzelf de hongerdood sterven. De beesten lopen zelfs over het ijs naar een bij Almere liggend bosgebied om aan voedsel te komen.
Het ziet er naar uit dat het landschapsbeeld dat wij hebben van de Oostvaardersplassen het perspectief is voor de Hollandse Hout als we grote grazers toelaten in het gebied.